::  На главную  ::  Статистика  ::  Правила сайта  ::  О сайте  :: 
  Поиск по сайту:    
 
Навигация
Главная    Новости    Концерты    Интервью    Истории групп    Прочее    Статьи    Заметки    Ссылки    Друзья сайта
Календарь
«    Июль 2020    »
ПнВтСрЧтПтСбВс
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
2728293031 
Ваша реклама

Счетчик

Рекламный блок
 
Общественность: Наши Стихи 4
 

  • Цитата(Апрель @ Jul 3 2008, 07:59 PM) Цитата(Amina @ Jul 3 2008, 08:39 PM) ну что ты, милай, в истории я уже давно. на почетном месте!
    между Мата Хари и Маргарет Тэтчер ))))))))))

    Желание загадывай, меж двух Маргарет

    есть у меня одно желание, дружище, по поводу третей Маргрет..

    Цитата(Ваниль @ Jun 30 2008, 10:57 PM) Понравилось стихотворение Артемиды "Ты другой..." Люблю стихи, в которых мысль выражается короткой строкой. Но репу не удалось повысить
    Твое мнение гораздо важнее какой-то репутации
    Спасибо...и...


    Да, я знаю виновата…
    Каюсь! Каюсь сотню раз!
    Вирус заразил проклятый
    Не могу без этих глаз.

    А ведь надо. Силы нету!
    Отпустить легко, забыть.
    Глупо я брожу по свету.
    В мыслях чтоб с тобой не быть.

    Ну ведь знали, что не к счастью
    Это наше «Так люблю»!
    И за это расставанье
    Вновь и вновь себя браню.

    В мир иной уйду одна я
    Мне противен этот свет.
    Но не трону двери рая.
    Ведь тебя там, милый, нет.

    კეთროვანთა

    1
    ამ ქუჩაზე კარლო კაჭარავა დაყვებოდა ვამპირებს;
    თავის ტუტუც სამშობლოს,
    ნათესავებს დასავლეთიდან ჩაი ჩამოჰქონდათ
    და აღმოსავლეთიდან ჩურჩხელა,
    ტუტუცი სამშობლო დაჰქონდათ ჩვენს სახლში.

    ბაკურაძე დადიოდა ამ ქუჩაზე
    და თავის სიკვდილის ხომალდს ყიდდა ფიცარ-ფიცარ,
    ბიძაჩემივით შავი, მანდარინების დიეტის შემდეგ
    და ორი ტყვია მაჩუქა დაბრუნებულმა.

    ასანთის კოლოფებში პლანი და ტყვიები ჰქონდათ
    და ტუტუც სამშობლოს გაურბოდნენ.

    2
    ჩვენი სამშობლო ჰერპესია - კოცნით გადადის.
    ო, მაკოცე რომ არ დამავიწყდეს ჩემი სამშობლო,
    როგორც ქავილი,
    რეციდივი,
    თავს მახსენებდეს!
    ო, მაკოცე რომ არ დამავიწყდეს!

    მაკოცე როგორც აკოცებდი აკაკის ცხედარს,
    განაცრულ კანზე,
    სველი ტუჩებით,
    რომ მუდამ მახსოვდეს
    მაკოცე როგორც აკაკის ცხედარს,
    ოღონდ ტუჩებში.

    3
    ყვარელის მთებს ვერ ქაჩავდა მისი მკერდი,
    ურალის ქედივით მორიდებული ბავშვობას ფარგლავდა,
    და ხეობაში ცხვირი დავდე, თვალი დავხუჭე,
    კეთროვანად რომ გამღვიძებოდა
    კარლო კაჭარავას ქალაქში, ვაგზლის მოედანთან,
    სადაც მისი ვამპირებიდან ყველაზე საცოდავები იკრიბებოდნენ
    და ყველაზე საყვარლებიც.

    მე დავხუჭე თვალები ამ ხეობაში და სუნთქვა გამითანაბრდა.
    მისი შვილი კი дядя-ს მეძახის როდესაც კარლო კაჭარავა მკვდარია
    და მისი ტუტუცი სამშობლო ვაგზლიდან ყველაზე საწყლებს ყრის
    და ყველაზე საყვარლებს.

    დეზერტირების ბაზარი არის ჩემი სამშობლო
    და დამპალი ხილ-ბოსტნეულის სუნი მუდმივ ტალახში.
    ასეთი უნდა გიყვარდე.

    4
    დროა იცოდე შენი სამშობლოს ყველა სიმპტომი
    და კანი გქონდეს მანდარინივით.

    მანდარინია შენი სამშობლოს ნამდვილი სახე,
    ციტრუსოვანი ნაბიჭვარი და არა ვაზი.
    ყურძნის მტევანი არის ტყუილი რომელსაც მუდამ
    შენ გასწავლიდნენ იმისათვის რომ დაივიწყო;
    მანდარინია შენი ჯიშის კაცთა საკვები.
    ამიტომ გიჭირს სიყვარული,
    ამიტომ ცქმუტავ.

    მოდი გაკოცებ, რომ არ დაგავიწყდეს.
    ჰეი, მოდი გაკოცებ!

    დროა ისუნთქო სავსე მკერდით და
    კანი გქონდეს მანდარინივით.

    5
    კაჭარავას ვამპირებს არასოდეს ჰგავდნენ
    დავით ჩიხლაძის ვამპირები,
    თუნდაც ღიპებით.
    მას შესაძლოა არანაკლებ უყვარდა,
    მაგრამ არასოდეს ესმოდა მათი
    და მათი პროვინციიდან, მანდარინის ყუთებით
    ჩამოტანილი დარდის, არაფერი გაეგებოდა.

    ჩიხლაძემ თავისი ტუტუცი სამშობლო
    მანჰეტენზე წაიღო
    და უკან ჩამოიტანა,
    შენ კი რატომღაც გგონია რომ არ გაგყვება
    და ბილეთზე მაჩალიჩებ.

    ხორბლისფერი კანი გაქვს
    მაგრამ მანდარინის სუნი ასდის.
    უწვრთნელი ნაგაზიც კი მიხვდება.

    6
    ........................................
    ........................................
    ........................................
    ........................................
    ........................................
    ........................................
    ........................................
    ........................................

    7
    აფხაზეთიდან დევნილებმა
    თავი „დეზერტირების“ ბაზრის განაპირას მდგარ
    სასტუმრო „კოლხეთს“ შეაფარეს,
    რომლიდანაც მათ მალე გაასახლებენ,
    მაგრამ ამ ეგზისტენციალურ აბსურდზე
    რომ გაგეცინოს
    ყველა შეურაცხყოფილი დარჩება,
    გასასახლებლებიც და გამსახლებლებიც.

    შენს სამშობლოში ბლიუზი და ჯაზი
    რჩეულთა ხვედრია,
    არავის ესმის შენი სამშობლოს მონების ღიღინი.

    8
    ნება მომეცი გაკოცო ხორბლისფერ მკერდზე,
    აქ დავასვენო ჩემი მანდარინისფერი გოგრა.
    ეს ჩემი გოგრის ბოსტანია,
    საგოგრე ზონა,
    ასეთი ტუტუცი ვარ
    ჩემს სამშობლოსთან ერთად.

    მოდი გაკოცებ,
    შენ არ მოგიკლავს ილია და
    დიმიტრი ყიფიანი,
    მოდი გაკოცებ.

    მე დავხუჭე თვალები ამ ხეობაში
    და სუნთქვა გამითანაბრდა.


     
     
    Уважаемый посетитель, Вы зашли на сайт как незарегистрированный пользователь.
    Мы рекомендуем Вам зарегистрироваться либо войти на сайт под своим именем.
    Другие новости по теме:
    Панель управления
    Наш опрос


    Что Вы хотите видеть не сайте больше всего?

    Новости
    Статьи
    Интервью
    Быографии групп
    Музыку в mp3
    Видео


    Архив статей
    Февраль 2013 (1)
    Декабрь 2012 (1)
    Сентябрь 2012 (1)
    Август 2012 (3)
    Июль 2012 (1)
    Декабрь 2011 (2)
    Друзья Сайта